ΛΑΖΑΡΟΙ

Tου Λαζάρου γιορτάζουν οι ξεγραμμένοι.
Τους έχεις κάνει τα μνημόσυνα, έβγαλες και
το φραπεδάκι της παρηγοριάς,
μην τους είδατε μην τους απαντήσατε,
είπες.

Κι έρχεται το Σάββατο και σου την φέρνουν.
Κλαπ κλαπ το ξεφορτώνονται το σάβανο  και σου
χτυπάνε το κουδούνι  πρωινιάτικα.
Οι νεκραναστημένοι.

Αυτοί που δεν υπολόγιζες.

Αυτοί που πίνεις απ΄ το ποτήρι τους και τρως απ’ το πιάτο τους.

Άντε τώρα να κρύψεις τον καινούριο στην ντουλάπα.

Άντε τώρα να εξηγείς πως βρέθηκες με το κοστούμι
το Παρασκευόπουλος του μακαρίτη έτοιμος για ραντεβουδάκι.


Δεν είναι να το πάρεις απόφαση μαζί τους.


Οι Λάζαροι έχουν τον απέθαντο.


Την ξετυλίγουν την γάζα στο πι και φι.


Κάθονται στο κουζινάκι και σ’ απολαμβάνουν έντρομο
να σου πέφτουν  τα ποτήρια απ’το ξαφνικό.


Έχουν  κολλητιλίκια με τα υπερπέραντα οι Λάζαροι
και θα τους ξαναδιορίσει ο Αρχηγός.


Μη βιάζεσαι να τους πεθάνεις.

Γλυκερία Μπασδέκη