«Αν είναι, όπως λένε, δέντρο ο θάνατος, δεν είμαστε παρά το λίπασμά του. Πλέκει τις ρίζες του στα κόκαλά μας και στυ- λώνεται, τις σάρκες μας βυζαίνει και θεριεύει, από το αίμα μας δένει τους καρπούς του που κανείς δε γεύεται. Το θρόι- σμα των φύλλων του είναι ψίθυρος της ψυχής μας.»