"Να ‘σαι τόσο πρόσκαιρος, και να κάνεις όνειρα τόσο αιώνια!"
Κι όταν μ’ έθαψαν κι έριξαν όλο το χώμα της γης επάνω μου,
ήτανε τόση η θλίψη ενός αδέξιου θαυματοποιού στη γωνιά του δρόμου
που βγήκα μέσ’ απ’ το καπέλο του.
Τ. Λειβαδίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου