Από τη ζωή μου μακριά

Πάρτε με φίλοι, φίλοι μου 
από τη ζωή μου μακριά
ολομόναχη δεν σας ακούω πια 
ξένους σας βλέπω
αλλού από μένα 
χωρίς εμένα χαρούμενοι 
χωρίς εμένα λυπημένοι
πάρτε με φίλοι, φίλοι μου 
από τη ζωή μου μακριά.
                Ρ.Κ.

ΠΑΝΤΑ ΖΩΗ

Σιτεμένο  γεροντάκι βρέφος, όχι θείο,
"έλα στον παππού"...το θέλει, το εκλιπαρεί 
και το επιβάλλει, σκιάζεσαι, στοχάζεσαι, 
φυλάς το πέρασμα να μην του περάσει, 
να μην ενδώσεις και καταποντιστείς 
σε γκρεμώδη "δεν μπορώ", 
σε υποταχτικά "ζητάω" και "βοηθάτε"...
Πνίγει μια ζωή, ζωή δοσμένη, 
κερδίζει μια ζωή δικιά του μυστική φοβισμένη, 
ανίερη στη δειλία της, ανεπίτρεπτη 
στη μιζέρια της, ωστόσο πάντα ζωή.

Ρ.Κ.