ΑΦΘΑΡΤΟ ΞΥΛΟ

Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες.

Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε τα ουράνια

σμίγει και σταυρώνεται με την επιθυμία

καθώς διασχίζει τη γη.

Κι ο Χριστός στο έαρ σταυρωμένος.

Ν. Καρούζος, Ποιήματα Α’

ΕΛΛΕΙΨΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ

 

Γεννιέσαι καὶ μπαίνεις μέσ’ στὸ αἴνιγμα

πεθαίνεις καὶ τ’ ἀφήνεις ἀνέπαφο.

Τί ἄλλο νὰ προσθέσω πιὰ στὴ δύναμη τοῦ ἔαρος;

Πλήρης ἀπὸ ἔλλειψη νοήματος

ὑπερέχω.

   N.ΚΑΡΟΥΖΟΣ

ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

“Κύριε λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής.

Άστρα και χώμα σε βαστάζουν….

Μεριάζουν άφωνα τα σκότη και διαβαίνεις,

ανέγγιχτη τον κόσμον αγγίζει μουσική

και της καρδιάς τα πέταλα ροδίζουν,

άνθος όμορφο ζεσταίνεται στον ήλιο.

Λευκάνθηκαν οι άνθρωποι στο αίμα του αρνίου.

Θεέ μου ανέρχεσαι λυπημένος,

αν και για όραση εξακολουθείς να έχεις τη συγχώρηση.

Ω θλίψη των ματιών του Κυρίου μου,

της αιωνιότητας ο κάματος,

έχω πολύ συνεργήσει για να υπάρχεις,

είναι πολύ σ᾽ εμένα το μερίδιο της ανομίας.

Ανοίγει ένα τριαντάφυλλο, πάω και το ρωτώ:

Πού έκρυψαν τον ήλιο;

Πλησιάζω τη θάλασσα και της λέω:

Είσαι βαθειά και με τα μυστικά μεγάλη σου η σχέση.

Λυτρώνεται ο άνθρωπος;

Απαντά το λουλούδι: «Θα χαθούμε»

κι η θάλασσα με αχ αναταράζεται.”

ΝΙΚΟΣ Κ Α Ρ Ο Υ Ζ Ο Σ, Το Πάσχα των Πιστών, Νέες Δοκιμές, 1954

Ξημέρωνε

«Ξημέρωνε κι ήταν κ’ οι δυο τους
ασπροντυμένοι
κελαηδούσε απ’ όξω ο τόπος
«Τα πουλιά» ψιθύρισε ο Μαχάτμα
Ο Λένιν χαμογέλασε καλόκαρδα διορθώνοντας
«Μυδράλια».  
                                  Ν. Καρούζος